çok ilginç abi ya, sen iki gün boyunca düşünüyorsun ne kadar kötüdür şimdi acaba ne desem de kendini biraz daha iyi hissetse diyorsun..aklından binbir senaryo geçiyor..sonra telefon açılıyor ve (..) sen misin? hayır ben (...)im...[telefonda kayıtlı oysa ki...sessizlik] aklında o kadar şey kurmuşken tamam neyse ben sadece bunu söylemek için aramıştım deyip kapatıyorsun..

demek ki neymiş herkes herkesle konuşamıyormuş, bunu sormak saçma olucak diyorsun ne kim saçma ben mi diyor... diyemiyorsun ki aklı karışık ondandır, zaten böyle değil miydi? sonra bir pişmanlık..daha sonra "yapmam gerekeni yaptım ben"

ve kendinden utanma.. o neyin derdinde sen neyin...